not the girls we used to be

We used to be the girls everyone finds annoying
always laughing about the stupidest things
talking about everything where ever we were
like we haven’t seen each other for days
and have a lot to catch up with
while we just seen each other a few hours ago
and even when we weren’t together we would text all the time
so we knew what we were doing when we were not together
we could sit and talk for hours about life, about love
we looked a lot like each other not in our style or our clothing
but just the way we handle things
the same stupid actions, the way we talked, the people we met
it was not exactly the same but it seemed the same
we couldn’t really be without each other
we were fine just the way we were
and we liked how the people surrounding us had no clue what we were doing
but our ways changed, we met new people found new friends
and we were okay
sometimes I wish we could still sit and talk about life or about love
we both try the best we can but it just don’t feel the same anymore
we’re not the people we used to be

a litlle bit crazy maybe

People might think I’m crazy for loving you all over again
after all we’ve been through somehow my feelings stay strong
You broke me down piece by piece and let me down so many times
I found out that I can be happy without you
living my life the way it should be
meet new people, kind people
fall in and out love the way things go sometimes
but somehow you always left a little hole inside of me
not big, not overwhelming or important enough to talk about
but you did.
you treated me like a stranger and that was painful but right at the moment
cause if you didn’t I would yell at you and make it even worse than it already was.
We’ve spent two years apart and that was hard but as I already said just fine
you tried to forget me and I tried to forget you
all that was left were just painful memories not to talk about ever again.
But you came back and pulled me back up
you remembered me of the good times we’ve had in a past life
you showed me how good it was and why it was important to never forget.
and it just felt good.
after all we’ve been through it still feels good sometimes
and not to forget sometimes even worse than I could remember
oke, that’s a lie..
but although somewhere deep inside I still got feelings for you and really, really, really want to try it over again.
I know, more than ever  that we shouldn’t try to make this better.
Cause somehow we will always blow it up
and that’s just fine.

playing the blame game

I’m biting on my tongue
cause all these words keep slipping out of my mouth
I’m not trying to hurt you but I just can’t keep it in
you don’t mind your words
and you just don’t have a clue how much it hurts
I try to not make a problem of it
and I keep telling myself he’s not trying to hurt you
but don’t you see that every word makes a little cut into my heart?
and don’t you know that a lot of small cuts make a pretty messy wound
try to understand that I’m just loving you and try to take it in as good as I can
but sometimes it’s just too much
and my heart can’t take it
my tongue will try to protect me and speak out all those thoughts about you
oke, not all..
cause that would mean you never want to hear a thing from me
just keep your words inside and think before you talk
cause otherwise this has been enough

Black Butterflies

Black butterflies is een film over een blanke Afrikaanse dichter Ingrid Jonker. Ik had al vaker over deze bijzondere vrouw met haar prachtige, gevoelige gedichten gelezen maar deze film maakt het gevoel af. Een vrouw die zo veel pijn in haar leven heeft gevoeld en het nog mooier op papier weet te zetten. Ondanks haar korte leven en de pijn die ze met zich mee heeft gedragen heb ik ontzettend veel bewondering voor haar. Het was een vrouw die opkwam voor haar mening en daarmee ontzettend veel mensen, waaronder haar vader tegen zich opzette. Ze vocht voor wat ze geloofde tot ze de strijd niet meer aan kon. Het is pijnlijk om te lezen maar ook zo ontzettend mooi.

'I am with those
who abuse sex
because the individual doesn't count
with those who get drunk
against the abyss of the brain
against the illusion that life
had once been beautiful or good or sacred
against the garden parties of falseness
against the silence beating at the temples
with those who poor and old
race against death the atom bomb of the days
with those stupefied in institutions
shocked with electric currents
through the cataracts of the senses
with those whose hearts have been removed
like the light from the robot of safety
with those coloured african deprived
with those who kill
because every death confirms a new
the lie of life
and please forget
about justice it doesn't exist
about brother hood it's deceit
about love it has no right' - Ingrid Jonker

In plaats van je elke dag een beetje minder te missen lijk ik je alleen maar meer te missen.
Ik wou dat je hier was.

engelen bestaan

vandaag is niet de makkelijkste dag, vandaag is het namelijk een maand geleden dat iemand die mij heel dierbaar is overleden is.

Deze vrouw heeft mij laten zien dat engelen werkelijk bestaan.

Ik ben Katholiek opgevoed, dit houd in dat ik gedoopt ben en mijn communie en vormsel heb gedaan. Ik zat in het kerkkoor, heb veel missen mee gemaakt, de bijbel gelezen en bid regelmatig. In de achtergrond zit het dus wel goed ik weet wat het katholieke geloof je te bieden heeft en wat ik er zelf aan heb. Ik vind mezelf, voor zo ver dat mogelijk is ook vrij katholiek. Toch geloof ik niet in de bijbel. Ik geloof best dat de mensen die in de bijbel staan beschreven hebben bestaan en dat er in de verhalen uit de bijbel een kern van waarheid schuilt. Ik geloof alleen niet dat er één man was gestuurd door god om de mensen en de wereld te verbeteren. Wel vind ik de gedachten achter de bijbel mooi. Het beschrijft namelijk zo veel. Over hoe je met mensen om zou moeten gaan, wat goed voor ons is, dat je fouten mag maken zolang je er maar wat van leert en ga zo maar door.

Over het bestaan van engelen heb ik lang getwijfeld. Zeker over de mogelijkheid dat ze onder ons zijn. Toch ben ik er in gaan geloven dat ze er zijn. Niet met vleugels en een wit gewaad maar gewoon zoals wij. En ook engelen doen niet alles perfect, want ieder wezen maakt fouten.

De vrouw die ik een maand geleden heb verloren was er één van. Haar leven stond met name in het teken van de kerk en het gezin. Ze leefde werkelijk voor haar familie, ze deed zo hard haar best om het voor iedereen zo prettig mogelijk te maken. Ze bood een prettig huis aan waar het altijd warm was, waar er standaard een pan soep op het gasfornuis stond en een tulband in de oven. En iedereen was welkom om even binnen te komen voor een kop koffie. Ze had een groot hart en luisterde graag naar ieders verhalen, zelf vertelde ze graag over het verleden, de plantjes of het nieuws. Ik kan nu alles vertellen over wat haar zo mooi maakte maar dat gaat te ver en dat is te veel om op te noemen maar het was een prachtige vrouw met een groter hart dan je je kunt voorstellen. Het maakte haar niet uit hoe je eruit zag of je nu rood/roze/paars/blond of zwart haar had ze vond je hoe dan ook mooi om wie je was.

Iemand met zo'n groot hart en zo veel liefde om te geven dat kan alleen maar een engel zijn.

the way we work

You can make things so easy
when I’m confused and don’t know what to do anymore
it’s you who helps me see all my options
and make me choose the right one
When I’m messed up and all I can do is cry
you’re there to just listen to my hurt
when I just want to sit and watch a movie
you sit right beside me..
when I want to help you
you make me feel like I can, even if I just can’t
when I want someone to love
you’re there
But when I tell you what you mean to me
you take a step back
you pull up your wall
and act like we’re just strangers
when I try to break down that wall
you get scared and run away
maybe first start a fight and then run away
but you won’t let me in
not really
and maybe that’s just how it suppose to be with you and me
maybe that’s the way we work